Mała bryłka celestynu często wygląda jak fragment pochmurnego nieba. W środku ma błękit, na zewnątrz jest jaśniejsza, a pojedyncze kryształy przy brzegu prawie tracą kolor. Zostawiona na jasnym stole wydaje się lekka. Przy podniesieniu zaskakuje ciężarem. Celestyn lubię oglądać z boku, bo światło prześlizguje się wtedy po płaskich ściankach i widać, dokąd sięgają ich krawędzie. To minerał, który przydaje się znać od strony budowy, zwłaszcza jeśli chcesz trzymać go blisko siebie i od czasu do czasu wziąć do ręki.
Co sprawia, że celestyn jest cięższy, niż wygląda?
Celestyn jest siarczanem strontu. Ten skład daje mu sporą gęstość w porównaniu z kwarcem, więc podobnej wielkości zwarta bryłka może ciążyć w dłoni bardziej niż jasny otoczak. W geodzie odczucie będzie inne, bo część wnętrza pozostaje pusta, a za kryształami wciąż może znajdować się skała, na której rosły. Właśnie dlatego wagi dwóch podobnie wyglądających kawałków potrafią się różnić. Przy cienkich kryształach warto podnosić je za podstawę, tak żeby palce nie naciskały delikatnych końcówek.
Celestyn występuje także w postaci bezbarwnej, białawej lub szarawej. W popularnych niebieskich skupieniach odcień przypomina niebo i do niego odwołuje się nazwa minerału. Jasna krawędź może być niemal bezbarwna dlatego, że padające światło ma w niej mniej materiału do przejścia. Przy zdjęciach zwróć też uwagę na tło. Biała kartka pozwala dostrzec nikły odcień. Granat, błękitny papier albo kolorowa lampa sprawią, że trudno odczytać własny kolor kryształów.
Jak obejrzeć ścianki i wnętrze bryłki?
Połóż celestyn na złożonej bawełnianej ściereczce. Ustaw go w rozproszonym świetle z boku i wybierz jedną płaską powierzchnię. Obracaj podkładkę zamiast przesuwać palcem po krysztale. Zobaczysz, kiedy jasny prostokąt okna odbije się od jednej ścianki, a kiedy od sąsiedniej. W szczelinach spójrz, gdzie kończą się cienkie, przezroczyste krawędzie. Na bardzo jasnym tle praktycznie znikają. W lekkim cieniu stają się czytelniejsze, zwłaszcza kiedy bryłka daje na tkaninie mały błękitny cień.
Surowa bryłka celestynu pozwala przyjrzeć się jasnym ścianom kryształów. Biała geoda z Kryształem Górskim jest tutaj porównaniem układu kryształów, ich połysku i przejrzystości. Kwarc jest przy tym twardszy i te dwie bryłki najwygodniej przechowywać osobno.

Czy celestyn można myć wodą?
Do regularnego odkurzania wystarczy pędzelek o miękkich włóknach. Połóż okaz z boku, tak żeby kurz miał gdzie opaść, i czyść od góry bez wciskania pędzla głęboko między kryształy. Celestyn ma twardość około 3–3,5 w skali Mohsa i dobrą łupliwość, a cienkie końcówki mogą się odłamać pod naciskiem. Przy czyszczeniu kolekcjonerskiej bryłki bezpieczniej pominąć moczenie. Woda uwięziona między kryształami wysycha wolniej i może zostawiać ślady, zwłaszcza jeśli z kranu płynie twarda woda. Preparaty do czyszczenia metalu i sprężone powietrze z bliska też zostawiłabym w szafie.
Jeśli w płytkim zagłębieniu coś zostało, zobacz lupą, czy jest to kurz, czy drobny, luźny kryształ. Nie wydłubuj osadu igłą. W okazie, który ma znaczenie kolekcjonerskie, konkretne zabrudzenie pokaż osobie znającej preparowanie minerałów. Przy samym oglądaniu zdejmij pierścionki, żeby kant metalu przypadkiem nie przejechał po drobnej ściance.
Gdzie postawić celestyn?
Wybierz stabilne miejsce, w którym wypukła część okazu nie będzie przyparta do innej bryłki. Nadaje się płytkie pudełko z miękkim gniazdem albo gablota z delikatnym światłem. Nie ustawiaj go na rozgrzanym parapecie. Przy długim, silnym nasłonecznieniu część okazów traci intensywność odcienia. Jeśli chcesz przenieść celestyn, unieś podkładkę obiema dłońmi. Z trzymania bryłki za pojedynczą krawędź łatwo zrobić test jej wytrzymałości, zwłaszcza jeśli naturalne pęknięcie pod spodem pozostaje niewidoczne.
Do kieszeni albo codziennej zawieszki można wybrać odpowiednio oprawiony, twardszy materiał, gdy zależy Ci głównie na niebieskim kolorze. Celestyn najwięcej pokazuje jako minerał do spokojnego oglądania. Pomiędzy wizytą w cieniu i powrotem do okna potrafi zmienić wygląd tak wyraźnie, że warto najpierw znaleźć jego dobre miejsce na półce, a potem po prostu sprawdzać, jak wygląda przy zmieniającej się pogodzie.
Jeśli chcesz zrobić zdjęcie do domowego katalogu, dodaj małą linijkę na podkładce i sfotografuj podstawę obok strony z kryształami. Zapisz, skąd masz okaz, nawet jeśli znasz tylko nazwę sklepu i przybliżoną datę. Po roku drobne, błękitne bryłki pamięta się często po kształcie, a jedno zdjęcie pomaga sprawdzić, czy dana krawędź wyglądała tak od początku.
Czytaj też: co widać po otwarciu geody i jak rosną w niej kryształy.





