W bajce wilk czeka na skraju lasu. W rzymskiej opowieści wilczyca opiekuje się porzuconymi bliźniętami. Na małej zawieszce widzimy czasem tylko uszy i pysk, a potrafimy dopisać do nich każdą z tych historii. Dlatego symbolika wilka potrafi pomieścić i niezależność, i przynależność, i zwykły niepokój, gdy w ciemności słyszy się coś, czego nie widać. Przy małej ozdobie lubię zacząć od tego, co artysta zmieścił w samym zarysie.

Dlaczego wilk w baśni stoi na granicy lasu?

W opowieści o Czerwonym Kapturku droga przez las jest miejscem spotkania z nieznanym. Wilk wypytuje, gdzie idzie dziewczynka, i sam dociera do domu przed nią. Napięcie bierze się nie tylko z obecności drapieżnika. Czytelnik wie coś, czego bohaterka dowie się dopiero po wejściu do domu. Kiedy w takiej opowieści wilk zagląda przez drzwi, uosabia czujność potrzebną do odczytania sytuacji, w której pozory zaczęły się rozchodzić z tym, co widzimy.

Jeden z powodów, dla których ta figura pozostała z nami na długo, można wyczytać z miejsca, w którym się pojawia. Granica między domem a lasem, znaną drogą a nieznaną ścieżką, daje wilkowi przestrzeń do działania. Na przedmiocie widać czasem jej echo. Zwrócona na wprost głowa zatrzymuje spojrzenie, profil kieruje je gdzieś poza ramę. Dwie zawieszki z tym samym zwierzęciem mogą przez to mieć zupełnie inny nastrój.

Skąd wzięła się wilczyca jako symbol troski?

W legendzie o początkach Rzymu wilczyca wykarmiła Romulusa i Remusa. Na znanym przedstawieniu kapitolińskim dorosłe zwierzę stoi nad bliźniętami, a ich niewielkie sylwetki znajdują się pod jego tułowiem. Jeśli przyjrzysz się temu ułożeniu, wyraźnie widać, jak bardzo sens motywu zmieniają dwie małe postacie. Sama wilczyca pozostawia otwarte pytanie o to, gdzie patrzy. W scenie z dziećmi jej sylwetka daje się odczytać także przez gest opieki.

W biżuterii przedstawienie zwykle jest mniejsze i prostsze. Kiedy na zawieszce została tylko głowa, dużo mówi pochylenie uszu, kształt pyska i sposób wyznaczenia oczu. Nie trzeba rozstrzygać, czy każda wilczyca z biżuterii odwołuje się do tej samej historii. Ten sam detal ktoś może zachować jako pamiątkę po osobie, która broniła jego granic, a ktoś inny odczytać przez własne doświadczenie troski.

Czy samotny wilk rzeczywiście żyje sam?

W codziennym języku „samotny wilk” to ktoś, kto chętnie idzie własną drogą. Dzikie wilki często żyją w grupach rodzinnych. Młode mogą później opuścić grupę i szukać własnego terytorium. Obraz wędrówki i obraz powrotu do grupy mają więc swoje miejsce obok siebie. Gdy wybierasz symbol na ważny moment, możesz się zastanowić, która scena najlepiej oddaje to doświadczenie. Jedna osoba będzie chciała pamiętać o odwadze potrzebnej, żeby wyjść ze znanego miejsca. Druga o tych, których nie zostawia za sobą.

Najmłodsze wilki uczą się w rodzinnej grupie, a starsze potomstwo może pomagać przy wychowaniu kolejnego miotu. Gdy potem któreś zwierzę ruszy dalej, zabiera ze sobą nabyte doświadczenie. W rysunku widać niekiedy wilka tylko dlatego, że wszystkie pozostałe postacie znalazły się poza kadrem. Lubię tę myśl przy małych przedstawieniach. Samotna głowa na zawieszce zajmuje niewiele miejsca, więc jej posiadaczka może dopisać do niej towarzystwo i otoczenie, które zna tylko ona.

Dlaczego wycie i pysk z profilu opowiadają różne historie?

Głowa skierowana w górę odsyła do dźwięku. Wycie pełni w grupie funkcje komunikacyjne, m.in. pomaga utrzymać kontakt na odległość. Na płaskorzeźbie scenę można umieścić po prostu przy linii nieba. W przedstawieniu głowy z zamkniętym pyskiem więcej mówi wzrok zwierzęcia. Jeśli wybierasz między tymi dwoma formami, zwróć uwagę na pierwsze skojarzenie przy oglądaniu z daleka. Jeden motyw łatwo przeczytać jako wołanie w przestrzeni, drugi jako obecność kogoś, kto spokojnie nasłuchuje. Na biżuterii oba mogą zmieścić się w tej samej wielkości, choć różnią się całym układem pyska i karku.

Naszyjnik Wilczyca Szlachetna noszony na tle fioletowej tkaniny
W tej odległości widać już przede wszystkim zarys głowy i linię naszyjnika. Drobne ślady rzeźbienia najlepiej oglądać z bliska.

Jak odczytać wilczy motyw na zawieszce?

W Naszyjniku Wilczyca Szlachetna rzeźbiony piryt ma własne metaliczne refleksy. Obróć go pod światło i obserwuj, które części pyska wysuwają się na pierwszy plan. Obok pokazuję Naszyjnik Leśny z rzeźbionym jadeitowym liściem. W pierwszej ozdobie uwagę przyciąga zwierzęca sylwetka. W drugiej motyw leśny zapisano w kształcie rośliny i w ułożeniu zielonych Kamieni. Oba można odczytać, zaczynając od konturu, zanim przeczyta się ich nazwy.

Naszyjnik Wilczyca Szlachetna

699 zł

Naszyjnik Leśny

319 zł

Jeśli podarujesz komuś małą wilczą zawieszkę, możesz dołączyć jedno zdanie o tym, dlaczego wybrałaś właśnie ten motyw. Napisz o konkretnej sytuacji, w której dostrzegłaś czyjąś czujność, cierpliwość lub umiejętność wracania do własnego miejsca. Taki podpis opowiada o relacji między dwiema osobami. Wizerunek na zawieszce będzie przywoływał ten moment również wtedy, gdy patrzy na niego ktoś, kto nigdy nie słyszał opowieści o rzymskiej wilczycy.

Czytaj też: Jakie znaczenia nadajemy amuletom i talizmanom.

Blisko natury.
Blisko siebie.

Poznaj Plener