Węzeł płaski w makramie składa się z dwóch połówek wiązanych od przeciwnych stron. Zaczniesz od lewej, dopełnisz od prawej. Dzięki temu sznurki układają się w płaską taśmę. Jeśli kolejna połówka znowu zacznie się od lewej, rząd powoli skręci. W małej bransoletce robi się to widoczne już po kilku ruchach, choć pierwsza para węzłów może wyglądać na równą. Przy pierwszej próbie dobrze użyć sznurków w dwóch odcieniach. Wtedy łatwiej zobaczyć, który odcinek przeszedł przodem, a który od tyłu. Zupełnie ciemny lub włochaty materiał zaciera różnicę akurat tam, gdzie chcesz ją teraz zauważyć.

Jak ułożyć cztery końce przed wiązaniem?

Dwa środkowe końce pozostają razem i pełnią funkcję rdzenia. Dwa skrajne owijają się wokół nich. Przymocuj górę próbki do deski przy pomocy klipsa albo taśmy, żeby po każdym pociągnięciu nie trzeba było przesuwać całości na poprzednie miejsce. Rozłóż lewe i prawe końce po bokach. Sznurki środkowe możesz przytrzymać lekko naciągnięte, ale powinny zachować swój rozmiar. Przy pierwszych próbach zostaw dłuższe końce zewnętrzne. Zużywają się szybciej od środka, bo raz po raz obiegają rdzeń. Jeśli po obu stronach leżą równie długie kawałki, po zrobieniu tej samej liczby pełnych węzłów dobrze porównać, ile każdego pozostało.

W prostym ćwiczeniu zacznij od lewego sznurka. Poprowadź go nad dwoma środkowymi i pod prawym końcem. Po lewej zostanie wolna pętla. Prawy koniec przełóż pod środkowymi sznurkami, wyprowadź do przodu przez pętlę i pociągnij obie końcówki po bokach. W ten sposób powstaje pierwsza połówka. Przy drugiej zacznij od prawego końca. Połóż go nad rdzeniem i pod lewym, a lewy przeprowadź pod środkiem i do przodu przez pętlę po prawej. Dopiero po wykonaniu obu połówek masz cały węzeł. Zanim zaciśniesz go mocniej, złap środkowe sznurki u dołu próbki i sprawdź, czy oba wciąż schodzą prosto.

Skąd wiadomo, która połowa była ostatnia?

Jeśli przerwiesz w trakcie, zobacz, po której stronie wystaje krótki poziomy fragment węzła. Łatwiej odczytać układ na próbce z dwiema barwami, bo widać też, który sznurek wyszedł z przedniej części. W kolejnej połówce strona początkowa ma się zmienić. Przy ciemnym sznurku można odkładać małą kartkę po tej stronie, od której zaczęło się ruch, i odwracać ją po każdym zacisku. W dłuższej serii szybko zaczynasz widzieć kolejność bez pomocy. Jeżeli korzystasz ze schematu i pojawiają się dwa określenia, „połówka” i „węzeł”, zaznacz, z którego z nich składa się powtórzenie. Inaczej pięć poleceń może oznaczać pięć połówek albo pięć pełnych wiązań.

Pierwsze skręcenie może być też skutkiem nierównego naprężenia. Przy kolejnych połówkach pociągaj za skrajne końce w równych kierunkach i przytrzymuj rdzeń. Jeżeli jeden bok od razu silnie ściska środkowe sznurki, efekt widać po odsunięciu dłoni. Połóż próbkę na stole. Jeśli cała seria odchyla się w tę samą stronę i widać powtarzające się wzniesienia na jednym brzegu, cofnij dwie albo trzy połówki i sprawdź kolejność. Przy pojedynczym luźnym fragmencie wystarcza czasem poprawienie napięcia ostatniego węzła. Porównuj próbkę z równym odcinkiem tego samego sznurka. Dzięki temu widać, czy odkształca się sam materiał, czy skręt pochodzi od wiązania.

Zbliżenie na bransoletkę z Larimarem nawleczonym na turkusowy sznurek
Przy sznurkowej bransoletce warto obejrzeć także odcinki obok Kamienia i miejsca przy zakończeniach.

Minerałka Przyjaźni z sercem z Larimaru pokazuje układ, w którym sznurek ma pozostać widoczny. W Minerałce Dobrobytu więcej uwagi zbierają ciepłe odcienie drobnych Kamieni. To dwa przykłady do przymierzenia proporcji bransoletki i obejrzenia jej regulacji. Konkretne rodzaje węzłów można ocenić, mając konstrukcję z bliska z obu stron.

Minerałka Przyjaźni · Serce Larimaru

139 zł

Minerałka Dobrobytu

169 zł

Jak dobrać sznurek i napięcie do nadgarstka?

Grubszy sznurek jest wdzięczny do nauki, bo szybciej widać, czy jedna połówka jest szersza. Ta sama szerokość nie zawsze sprawdzi się w bransoletce noszonej obok zegarka. Zanim utniesz dłuższą partię, zrób krótki odcinek w docelowym materiale i połóż go na nadgarstku bez naciągania. Jeżeli sznurek jest śliski, zobacz, czy zaciski dają się utrzymać tak samo na początku i końcu odcinka. Jeśli jest miękki, sprawdź, gdzie robi się płaski pod naciskiem palca. Materiał pociągnięty od razu tak mocno, jak pozwala, może zaginać rdzeń i dawać sztywny pasek. Czasem lepiej ograniczyć siłę i pomyśleć o długości niewiązanego fragmentu, który potem zapewni ruch.

Czym różni się splot ozdobny od przesuwnego zamknięcia?

Można użyć podobnego ruchu przy jednym i drugim, ale w wykończeniu przesuwnym węzły opasują końcówki, które mają jeszcze pracować. Pociągnięcie za odpowiedni odcinek powinno zmienić obwód. Jeśli rdzeń został przez przypadek związany w stałą pętlę albo zaciśnięto go zbyt mocno, zamknięcie będzie się przesuwać z oporem lub wcale. Przed odcięciem nici przymierz obwód przy najluźniejszym i najciaśniejszym ustawieniu. Zobacz też, ile sznurka zostaje po rozluźnieniu, gdy musisz przełożyć bransoletkę przez dłoń. Dopiero potem można ocenić, jak długie powinny być wystające końcówki i gdzie ich ozdobne zakończenia ułożą się w trakcie noszenia.

Jak powtórzyć próbkę bez odgadywania?

Zapisz materiał, przybliżoną grubość sznurka i liczbę pełnych węzłów na krótkim odcinku. Zrób zdjęcie próbki przed przycięciem i po zdjęciu klipsa. Przy kolejnym wiązaniu możesz od razu porównać, ile materiału zużył każdy koniec. Jeśli chcesz zmienić jedną rzecz, na przykład zrobić nieco luźniejszy splot, zachowaj szerokość rdzenia i liczbę węzłów. Różnica będzie widoczna bez szukania przyczyny w kilku nowych elementach jednocześnie. Taką próbkę warto trzymać przy odcinku niewykorzystanego sznurka, zwłaszcza jeśli kompletujesz parę albo robisz z tej samej nici zamknięcie do innej bransoletki.

Co mają pokazać dwa kolory?

Zacznij od dwóch skrajnych sznurków w kolorze miodowym i zielonym oraz jasnego rdzenia. Pierwszą połówkę rozpocznij od miodowego sznurka po lewej. Gdy oba końce przejdą do przeciwnych stron, miodowy znajdzie się po prawej. W tym położeniu możesz zacząć drugą połówkę tym samym miodowym końcem. Strona się zmieniła, chociaż wybrany kawałek ma wciąż tę samą barwę. Zrób drugą krótką próbkę i celowo zaczynaj cały czas od lewej. Obie połóż obok siebie na stole. Na płaskiej widać, jak nachodzące na rdzeń części układają się równomiernie. Na drugiej odcinki zaczynają okrążać rdzeń. Możesz zostawić tę skręconą próbkę do późniejszych projektów. Skręt jest dobrym sposobem uzyskania spirali wtedy, gdy taki kształt wybierzesz z góry.

Jak przejść od płaskiego odcinka do Kamienia?

Zanim dołożysz koralik, popatrz, czy przez jego otwór przejdą obie nitki rdzenia. Przy zbyt ciasnym otworze nacisk może strzępić końce w czasie przeciągania. Dobrze wypróbować to na krótkich kawałkach tego samego sznurka. Gdy koralik jest już na środku, pamiętaj, że potrzebuje miejsca, by położyć się na nadgarstku. Zaciśnij połówki tuż obok niego, a potem załóż próbkę bez końcowego mocowania. Jeśli brzegi zaczynają wchodzić na koralik, odległość od najbliższego węzła jest za mała dla jego kształtu. Jeśli cały detal przechodzi na spód nadgarstka, sprawdź ciężar i położenie względem zapięcia. Zmiana rozkładu może pomóc bardziej niż mocniejsze zaciskanie wszystkich węzłów po kolei.

Czytaj też: Jak działa regulowane zapięcie do bransoletki.

Blisko natury.
Blisko siebie.

Poznaj Plener